Elektronische neuzen inzetten tegen stankoverlast

Met behulp van elektronische neuzen kan stankoverlast uit veehouderijen effectief worden bestreden. Bewoners- en milieugroepen uit Gelderland, Overijssel, Brabant en Limburg, willen dat er een netwerk komt van dergelijke eNoses. De overheid zou hierin een stimulerende rol moeten vervullen..

In de regio Rijnmond is al enige tijd een netwerk van eNoses operationeel. Deze elektronische neuzen detecteren gasvormige emissies. Die informatie draagt bij aan het opsporen van geurbronnen en een verbetering van de luchtkwaliteit. De bewoners- en milieugroepen, verenigd in de werkgroep Max 5 odeur, vinden dat een dergelijk hulpmiddel ook moet worden ingezet rond veehouderijen. Op die manier kan de feitelijke geurbelasting en stankoverlast objectief worden vastgesteld.

In grote delen van Brabant, Limburg en Gelderland is op veel plaatsen sprake van een matig tot slecht leefklimaat ten gevolge van stank uit veehouderijen. Grootschalig onderzoek door GGD Brabant en Zeeland en het Institute for Risk Assesment Sciences (IRAS) van de Universiteit van Utrecht heeft recent aangetoond dat omwonenden veel meer geurhinder ervaren dan in 2006 bij de invoering van de Wet geurhinder veehouderij (Wgv) werd aangenomen. Ook is er sprake van ernstige hinder, aldus het onlangs gepubliceerde rapport ‘Geurhinder van veehouderij nader onderzocht’.

”Burgers zijn het klagen over stank beu”
De werkgroep Max 5 odeur, die momenteel deelneemt aan de landelijke evaluatie van de Wet geurhinder en veehouderij, stelt dat de stanknormen vanuit het oogpunt van volksgezondheid drastisch omlaag moeten. Tegelijkertijd is het nodig overschrijdingen van de normen permanent te registreren. ”Burgers zijn het klagen beu”, aldus de werkgroep. ”Van elke klacht moet je maar afwachten of er iets mee wordt gedaan. Het duurt vaak dagen voordat er een reactie komt vanuit de overheid. Meestal gebeurt er vervolgens helemaal niets met deze klachten. Met de eNose kunnen klachten objectiever worden vastgesteld en geregistreerd. Daarmee trek je klachten over stankoverlast uit de persoonlijke sfeer en kan nauwkeuriger worden vastgesteld waar de stank precies vadaan komt.”

Volgens de werkgroep kan het opzetten van een netwerk van eNoses rond veehouderijen worden gefinancierd uit de Europese plattelandgelden of de Innovatieagenda van de Topsector Agri&Food. De werkgroep bereidt een subsidie-aanvraag voor.

3 gedachten over “Elektronische neuzen inzetten tegen stankoverlast

  1. ik snap niet waarom de burgers nu wel eens gezondheidsreden hebben van de stank over last. vroeger was hier geen reden voor .de boeren woonden hun hele leven hier al en dan komen jullie hier wonen. en gaan klagen. wij boeren klagen ook niet over jullie .het moet zijn ga je op het platte land wonen moet je de lusten maar ook de lasten nemen. jullie maken alle boeren bedrijven gewoon kapot.lekker dan kunnen jullie het vlees,melk,groente ,in het buitenland halen die niet zo veel regels hebben in hun land.
    jullie zijn slappelingen en hebben niets anders te doen dan boeren en hun bedrijven kapot maken.even kijken wie we nu weer kunnen pakken.als je normaal je werk heb en druk bezig bent krijg je geen last van stress.

    • De schrijver voor mij geeft wel een echt kort door de bocht mening, waarom niet gewoon de dialoog aangaan en kijken wat de best mogelijke technische oplossing is, wellicht is dit veel lager als wat nu aangehouden wordt.

  2. Aan Henny de Winter,
    Ik ben een boerenmeisje, geboren in midden Brabant.
    Vanaf mijn begin twintigste, in de zeventiger jaren verhuisd naar Noord- en Zuid Holland o.a. in de Krimpenerwaard in een buurtschap gewoond en nog een ander dorp.
    Sinds 2015 terug in midden Brabant in mijn geboorte dorp.
    De stank is letterlijk en figuurlijk adembenemend.
    Niet te vergelijken met de geur van vee, gier en mest, uit de vorige eeuw.
    De aantallen dieren vind ik niet kunnen
    Het gaat om duizenden aantallen en miljoenen kippen.
    Er worden 900 duizend kalfjes ingevoerd om hier vetgemest te worden, om ziek wit kalfsvlees wat in Nederland niet eens gegeten wordt te kunnen verhandelen, en onnodige vervoers dierenleed voor de kalfjes.
    Eendenfokkerijen, waarvan er nog geen zwemvliesje ooit een druppel water ziet, laat staan dat het beest ooit mag zwemmen, dat dat vlees wordt amper gegeten in Nederland.
    Om nog maar te zwijgen over de nertsen………………
    Nu zitten wij “opgehokt”, zoals heel veel dieren.
    En dit alles in Brabant op 2.5 miljoen bewoners.
    Hier ten zuiden van waar ik woon, en net over de Belgische grens is het al niet veel beter.
    Al dat vlees eten wij Nederlanders niet op.
    In het verleden werd er 1 varken geslacht voor ons gezin van 7 personen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

12 + 20 =