Mestvergisters niet zonder gevaar en bron van stank

CovergistingEen mestvergister in de buurt? Dat is niet zonder gevaar. Bovendien kan zo’n installatie behoorlijk stinken, zo blijkt uit het rapport ”Nut en risico’s van covergisting”, opgesteld in opdracht van het ministerie van Economische Zaken.

Vergistingsinstallaties *) kunnen gasvormige verbindingen uitstoten, die bij hoge concentraties giftig zijn voor mens en dier of verstikkend werken. Ook geur (stank) afkomstig van opgeslagen mest, digestaat, biogas en covergistingsmaterialen kan invloed hebben op de gezondheid van mens en dier in de omgeving, aldus het rapport.

Bij sommige Gemeenschappelijke Gezondheidsdiensten (GGD’s) komen regelmatig vragen binnen van omwonenden over de gezondheidsrisico’s van covergistingsinstallaties. Het gaat hierbij vooral om klachten over geurhinder. Een uitgebreide studie naar de volksgezondheid van medewerkers en omwonenden van covergistingsinstallaties ontbreekt echter, zo stelt het rapport vast.

Toch zijn er inmiddels 155 van deze installaties. De overheid subsidieert ze – tussen 2010 en 2013 is er ruim 150 miljoen euro verstrekt – zonder precies te weten wat de gevolgen zijn voor de omgeving. Als de voorgeschreven regels voor vergistingsinstallaties worden opgevolgd, dan zijn de risico’s voor de gezondheid en veiligheid van mensen beperkt, probeert het rapport gerust te stellen. Maar daar wordt tegelijk aan toegevoegd dat het toezicht op de naleving van vergunningen, regels en voorschriften voor covergistingsinstallaties als lastig wordt ervaren door de uitvoerende instanties.
Dus kunnen er incidenten en ongelukken optreden, ”door onwetendheid, onoplettendheid, falende beveiligingstechnologie en slecht management. Daarbij kan biogas vrijkomen, dat tot stankoverlast kan leiden voor omwonenden. Ook opslagen van mest, covergistingsmaterialen en digestaat kunnen tot stankoverlast leiden.”

Geen wonder dat de maatschappelijke acceptatie van covergisting de afgelopen jaren is gedaald, vooral bij omwonenden. Het rapport zal die acceptatie niet doen toenemen. Integendeel. Tegenover de risico’s staat namelijk een zeer beperkt nut: covergisting draagt voor slechts 0,2% bij aan de vermindering van van de totale uitstoot van alle broeikasgassen in Nederland, veelbelovende praatjes van ondernemers ten spijt. Ook zijn de effecten van covergisting op de emissies van ammoniak, de uitspoeling van nitraat en de bodemvruchtbaarheid beperkt.

*) Covergisting is de biologische afbraak van organische stof van dierlijke mest en covergistingsmaterialen onder zuurstofloze omstandigheden tot biogas, een gasvormig mengsel van hoofdzakelijk methaan (CH4) en koolstofdioxide (CO2), met als restproduct digestaat.

Klik hier voor het rapport:

Nut en risico’s van covergisting